Poezja

Przypadek człowiek

I stało się jak się stało
Widocznie wszystko
Tak stać się miało
W koronach drzew
W lustrzanym odbiciu
Przypadek człowiek pozostał przy życiu
I oddech ulicy
I szare zwierciadło
Krzyk woli, niewiedzy, żelazne imadło
Złowiło spojrzenie
A może krzyk grozy
Rasowy upadek poezji i prozy
On jeden tylko o wszystkim się dowie
On jeden tylko
Przypadek człowiek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.