Poezja

Atawizm dziejowy

Niemożliwość to od dziś nowa niepewność

Siła zastoju wpędziła nas na autostrady

skruszonych myśli i rozładowanych komputerów

Leżymy w rozkopanej pościeli

jak przewrócone pionki do gry, po stokroć

przegrani-wygrani, zwyciężeni na podium chwały – zachwytu?

Chwilowej dychotomii

Szelest aresztu zamiata okruszki z podłogi,

a wszystkie one są ważne, choćby były najmniej istotne,

a co ma teraz do rzeczy istota sprawy

a właściwie istota – ludzka – co ona ma do rzeczy

Stosunek

Wrogi, nieznany, zmarnowany lub przywiązany irracjonalnie użyteczny

Stęskniony wolności i ograniczony swobodą wyboru

Kulący się pod obstrzałem

Stanowisk rozgniewanych

Na świat, na świadomość, na świadectwo

Płatki sztucznych kwiatów

Bezbronnie opadły na stół

1 thought on “Atawizm dziejowy”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.